Vinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo SliderVinaora Nivo Slider

Belediye Başkanımız
Kemal VURAL

Başkan'ın Özgeçmişi
Mesaj Gönder
Fotoğraf Albümü


    

Devam Eden Projeler

YESEMEK SEYİR TEPESİ

Biten Projeler

Şehir Meydanı

Projelerimiz

Vefat Duyuruları

Emekli Öğretmen Fatma Yıldırım vefat etmiştir.

Emekli Öğretmen Fatma Yıldırım vefat etmiştir. Cenazesi bugün öğle namazına müteakip İslahiye mezarlığında defin edilecektir. Belediyemiz olarak merhumeye Allah'tan rahmet acılı ailesine başsağlığı dileriz.

Emine Özer vefat etmiştir.

Hasanlök mahallesinden Emine Özer vefat etmiştir. Cenazesi bugün saat 11 de Hasanlök mahallemiz mezarlığında defin edilecektir. Belediyemiz olarak merhumeye Allah'tan rahmet acılı ailesine başsağlığı dileriz.

Zeynep Çakır vefat etmiştir.

Yeniköy mahallesinde Şehmus, Bekir ve Mehmet Çakır'ın Anneleri Zeynep Çakır vefat etmiştir. Cenazesi bugün öğle namazına müteakip İslahiye Yeniköy mahallesi mezarlığında defin edilecektir. Belediyemiz olarak Merhumeye Allah'tan rahmet acılı ailesine başsağlığı dileriz.

                     YESEMEK TAŞ OCAĞI VE HEYKEL ATÖLYESİ

Yesemek Taş ocağı ve Heykel Atölyesi, Gaziantep ili, İslahiye ilçemiz'in 23 km güneydoğusunda, bugünkü Yesemek Mahalemizin güney bitişiğinde, Hazil dağının uzantısı olan "Karatepe"(Aslanlıtepe) nin batıya bakan yamaçlarında yer almaktadır. Yesemek köyünde yer alan bir taş ocağı ve heykeltıraşlık atelyesi olan Yesemek, dere yatağından başlayarak 90 m kadar yükselen, yaklaşık 300 x400m'lik bir alana yayılmıştır. Bu alanda, yapım ve işleme sürecinin değişik basamaklarındaki taslaklar halinde, 300'den fazla bazalttan yapılmış heykel ve kabartmalı ortostat saptanmıştır.                   

     Yesemek tarihte ilk defa 1890 tarihinde, Zincirli (Sam’al)’da Alman Doğu Araştırmaları Kurumu adına kazı yapan Felix Von LUSCHAN tarafından keşfedilerek, bilim alemine tanıtılmıştır. Buradaki sistemli araştırma ve kazı çalışmaları 1957-1961 yıllarında Prof. Bahadır ALKIM başkanlığındaki ekip tarafından yürütülmüş 200’e yakın heykel taslağı çıkartılmıştır. Kazı ve araştırmanın yanı sıra bilimsel yayında yapılmıştır. Geçtiğimiz yıllarda ise Arkeolog İlhan TEMİZSOY tarafından yapılan arkeolojik kazılarda toprak altında kalan heykellerin gün ışığına çıkarılması ile 300 adet yontu ve heykel taslağına ulaşılmış; söz konusu alan, Gaziantep Müze Müdürlüğü tarafından çevre düzenlemesi yapılarak Açık Hava Müzesi haline getirilmiştir. Yesemek’te 2005 yılında Opet'in sponsorluğunda çevre düzenleme çalışmalarına başlanılmış olup, gelecek yıllarda da devam edecektir.

     Bu arazi Kurt dağlarının uzantısı olup, 3. jeolojik devire ait menekşemsi gri renkte son derece kaliteli bir bazalt damarına sahiptir. Dolarit diye de tanınan bu kaliteli bazalt damarından yararlanmak amacıyla M.Ö. 2.binin sonlarında burada bir taş ocağı açılmış ve çıkarılan taş blokların işlendiği oldukça büyük bir heykel atölyesi kurulmuştur.

     Yesemek taş ocağı ve heykel atelyesinde bölgenin Hitit hakimiyetine girdiği Şuppillulima 1. devreye, yani M.Ö. 1375- 1335 tarihleri arasında işletmeye açılmış ve işletmede bölgenin yerli halkı Hur’lular çalışmıştır. Bu atelye özellikle Hititlerle yeni bir fonksiyon kazanmıştır. Bir ara zayıflayan atelye geç Hitit krallıkları sırasında özellikle M.Ö. 9. yy.dan itibaren tekrar yoğunlaşmıştır. Özellikle de bu 2. devrede Arami ve Asur sanat unsurları ağırlık kazanmıştır. Diğer Ön Asya sanat unsurları gibi burada hakim olan sanatsal üslup da, oriantilizan (doğuculuk) üslup adıyla hemen sonraları batıda gelişmeye başlayan ege kültürlerini etkileyerek klasik dönemde doruk noktasına ulaşan yunan sanatının nüvesini oluşturmuştur.

     Sam’al (Zincirli) Krallığının M.Ö. VIII. yüzyılın sonunda Asurlar tarafından yıkılmasıyla birlikte Taş Ocağı ve Heykel Atelyesi kapanmış, çalışan halkta bölgeyi terk etmiştir.

     Heykel Atelyesinin nasıl işletildiği, bu çalışmalarda hangi teknik ve malzemelerin kullanıldığı yerinde örnekleri ile adım adım izlenebilmektedir. Taş bloklar çıkartılmadan önce bazalt sivrilerinin yüzeyleri balyoz, çekiç ve taşçı kalemi ile düzeltilmekte olup bu aşamalardan sonra taşın kenarları, daha sonra da orta kısımları düzeltilmektedir. Kesilmek istenen blok kenarına oyuklar açılmakta ve bu oyuklara kuru ağaç sıkıştırılmakta, kuru ağaçlar ıslatılınca genişlemekte ve oluşan basınçla çatlaklar meydana gelmektedir.

     Bu çatlaklar balyoz kamalarla genişlemekte ve kaya ana kütleden ayrılmaktadır. Taş ocağında hazırlanmış bu bloklar dağın yanındaki heykel atelyesine getirilmekte ve burada şekiller, şablonlar ile bloklar üzerine çizilmektedir. İlk aşamada bu şeklin konturları kabaca belirlenmekte, daha sonra bazı detaylar işlenerek yer yer perdahlanmaktadır. Üçüncü aşama olarak detayların daha özenli işlendiği ve daha ince perdahlanarak düzeltildiği görülmektedir. Eserin en son rötuşlarının ise kullanıldığı mimari yapı içinde yapıldığı anlaşılmaktadır. Bütün evrelere ait yontu taslaklarını bugün Açık Hava Müzesinde yerinde izlemek mümkündür.

     1989-1990-1991 yıllarında Arkeolog İlhan TEMİZSOY tarafından toprak altında kalan heykellerin gün ışığına çıkarılmasıyla, 300’ün üzerinde yontu ve heykel taslağına ulaşılmıştır. Sfenksler, kapı aslanları, oturan aslanlar, kanatlı aslanlar, Amanos Dağlarını temsil eden Dağ Tanrısı kabartmaları, savaş sahnesi kabartmaları ve mimari parçalar, kendi doğal ortamlarında sergilenmektedir.

     Yesemek M.Ö. II. Binin dördüncü çeyreği ile M.Ö. 8. Yüzyıl arasında, Yakın Doğunun en büyük taş ocağı ve heykel işleme atelyesidir. Bugün yaklaşık 300’ün üzerindeki yontu taslağının toprak altından çıkarılıp belli bir düzende sergilendiği Açık Hava Müzesi’nde taslakların büyük çoğunluğunu, yaklaşık yüze yakın örnekle; kapı aslanları oluşturmaktadır. Aslan heykelleri Özellikle sur kapılarına, karşılıklı ikişer tane konuluyordu. Kükreyen / hırlayan bu aslan betimlerinin, kenti koruyucu ve düşmanlarını korkutucu güçleri olduğuna inanılıyordu. Bu heykellerin, kentlerin hakimi olanlar -kral, prens vb- tarafından, güç sembolü gibi kullanıldığı da düşünülmelidir.
     İkinci sırada; 29 örnekle Dağ Tanrısı(külahlı ve kolları göğüs üzerine kavuşmuş, bir adedi üçlü diğerleri ikili) figürleri yer almaktadır. Dağ Tanrıları, Hurri-Mitanni kökenli tanrılar olarak Hitit Tanrılar ailesine kabul edildiği anlaşılmaktadır. Hitit İmparatorluk dönemi Dağ Tanrıları'nın, Orta Anadolu'daki kimi dağların adlarını taşıdıkları bilinmektedir. Yesemek'te Dağ Tanrıları'nın çok sayıda ortostat üzerinde betimlenmesi, bölge Hurri-Mitanni ülkesi içinde olduğu için çok doğaldır ve Hitit İmparatorluk dönemindeki uygulamalara paralel olarak, buradaki tanrıların da önemli dağların, örneğin Amanos Dağlarının, Kurt dağlarının ve belki diğer kimi dağ ya da tepelerin tanrıları olarak, bu dağların adlarını taşıdıkları düşünülebilir. Dağ Tanrılarından üç ya da dört tanesinde Güneş Kursu bulunmaktadır.
     Diğer ilginç taslaklardan bazıları ise:
     Ayı-insan karışımı bir yaratık; Bu eserde, kollarını göğüs önünde kavuşturmuş, yüzü cepheden betimlenmiş bir figür sola doğru yürür durumda gösterilmiştir. Dizlere dek inen bir eteklik giymiş olan figürün gövdesi insan olmakla birlikte, yüksek kabartma yapılmış olan ve kısmen kırılmış olan "yüz"ün ayı ya da aslan başı olma olasılığı vardır.

     Sfenks heykelleri: Sfenks, genellikle insan başlı, aslan gövdeli olarak betimlenen karışık bir yaratıktır. Efsanevi bir hayvan olup kökeni Eski Mısır'a dayanır. Mısır'da sfenksin, aslan postuna bürünmüş firavunu betimlediği düşünülmüştür. Erkek başlı, aslan gövdeli sfenks, zihinsel ve fiziksel gücün simgesel bir bileşimidir. Bu yüzyıldan sonra da özellikle dişi sfenksler yapılmaya başlanmıştır. Sfenks, Anadolu sanatını da etkilemiştir. Hitit sanatında, Gaziantep'teki Zincirli ve Sakçagözü, Çorum'daki Alacahöyük, Boğazköy'de kent kapılarının her iki yanında sfenks heykelleri yer alır. Sfenks heykelleri de, kentlerin sur kapılarında, kapı koruyucu aslanlar gibi kullanılmışlardır.
     Bir Savaş Arabası Sahnesi; kabartmalı bir kaide ile bir sütun altlığı ve çeşitli mimari parçalardan oluşan zengin bir koleksiyondur. Savaş sahnesi kabartması: İki yassı parça üzerinde, büyük olasılıkla bir savaş sahnesi işlenmiştir. Aslında üç ayrı levha üzerinde betimlenmiş olan sahnenin son parçası kayıptır. Bir atın çektiği iki tekerlekli bir savaş arabası ile atın altında yere düşmüş ve olasılıkla ölmüş bir düşman askerini betimlemektedir. Atın önünde üç adet hayvan figürü de işlenmiştir. Arabalı savaş sahnesinin bulunamayan sol üst parçasında arabanın üst bölümü ile arabayı kullanan savaşçının betimi bulunuyor olmalıydı. Alçak kabartma olarak çalışılan bu kompozisyonda, gerek insan ve hayvan figürlerinde, gerekse araba betiminde, ayrıntılardan pek azı işlenmiştir.
     Sonuç olarak büyük bir organizasyonla işletildiği anlaşılan Yesemek Taş Ocağı ve Heykel Atelyesi taşların ocaktan kesilmesi, yontu taslaklarının hazırlanması ve tamamlanmasına kadar ki evrelerin teker teker örnekleriyle görülebileceği dünyada başka bir benzeri olmayan bir heykel okulu niteliğindedir. O dönemde bu büyüklükte bir sahayı kaplayan atelyeye ve atelyede meslek icra eden heykeltıraş sayısına, günümüzde meydana gelen teknolojik ve sanatsal gelişmeye rağmen ulaşmak mümkün olmamıştır. Bu da o dönemde burada yaşayan insan topluluklarının sanata verdikleri önemin büyüklüğünü göstermektedir.